Enver KOÇAK
GitHub, 8 Ekim 2026’da Copilot kod incelemesi özelliği için iki yeni yönetim seçeneği duyurdu. İlki faturalamayla ilgili: Kurum sahipleri, Copilot lisansı olan üyelerin başlattığı kod incelemelerini üyelerin kendi kotası yerine kurumun maliyet merkezine yazabiliyor. İkincisi erişim denetimi: Kurum dışından alınmış lisanslarla inceleme talep edilmesi engellenebiliyor.
Ne Değişti?
Copilot kod incelemesi, bir çekme isteğindeki (pull request) değişiklikleri yapay zekâya inceletip yorum almayı sağlayan bir özellik. Bugüne kadar varsayılan davranış şuydu: Copilot lisansı olan bir üye inceleme istediğinde bedel o üyenin kendi Copilot hakkından düşüyordu. Kota bittiğinde inceleme başarısız oluyordu.
Yeni “Copilot lisansı olan üyelerin nasıl faturalanacağını seç” ayarında iki seçenek var. “Member” varsayılan davranışı koruyor ve bedeli üyenin kendi hakkından düşüyor. “Organization” ise bedeli deponun sahibi olan kuruma yazıyor. Bu seçeneğin kullanılabilmesi için kurumda AI Credits ücretli kullanımının açık olması gerekiyor. İsteğe bağlı olarak bir bütçe sınırı da tanımlanabiliyor. Ayar, kurum ayarlarında Copilot ve ardından Policies bölümünde yer alıyor.
Kim İnceleme İsteyebilir?
İkinci değişiklik bir güvenlik ve uyum ayarı. Varsayılan olarak ücretli Copilot lisansı olan herkes, erişebildiği depolarda Copilot’tan inceleme isteyebiliyordu. Bu kişinin lisansı kurum tarafından mı verilmiş, yoksa kendi bireysel aboneliği mi, fark etmiyordu.
Artık kurum sahipleri ve depo yöneticileri, inceleme isteklerinin yalnızca kurum ya da şirket tarafından sağlanan Copilot lisansıyla gelmesini zorunlu tutabiliyor. Bu ayar açıldığında kişisel lisansla inceleme istemek mümkün olmuyor. Ayar kurum düzeyinde açılırsa depo yöneticileri onu kapatamıyor. GitHub, kişisel depolar, otomatik incelemeler ve API istekleri için ayrıntılı kuralları ayrı bir belgede açıklıyor.
İki ayarın birlikte kullanımı da mümkün. Bir kurum, incelemelerin bedelini kendi hesabına yazarken aynı anda yalnızca kendi verdiği lisanslarla inceleme istenmesini zorunlu tutabilir. Böylece hem maliyet tek bir yerde toplanır hem de kimin hangi yetkiyle yapay zekâ incelemesi başlattığı netleşir. Bu kombinasyon, harcamaları departman bazında izleyen ve yapay zekâ kullanımını denetim kayıtlarında görmek isteyen büyük şirketler için özellikle kullanışlı. Bütçe sınırı ise ilk aylarda kullanımın nasıl şekillendiğini görmek için güvenli bir başlangıç noktası sunuyor.
Kimi İlgilendiriyor?
Bu değişikliklerin ilk muhatabı GitHub kurumlarını yöneten mühendislik yöneticileri ve BT ekipleri. Kod incelemesi yoğun kullanılan ekiplerde geliştiricilerin kotası incelemelerle hızla tükenebiliyordu. Bu da kişinin kendi kodlama işi için kullanacağı hakkı azaltıyordu. Bedeli kuruma yazmak bu sorunu çözüyor, bütçe sınırı da maliyetin kontrolden çıkmasını engelliyor.
Dış lisans kısıtı ise özellikle dış danışmanlar, serbest çalışanlar ya da açık kaynak katkıcılarla aynı depolarda çalışan şirketler için önemli. Hangi lisans altında, hangi koşullarla yapay zekâ incelemesi yapıldığını bilmek; veri işleme sözleşmeleri ve iç denetim açısından netlik sağlıyor.
Küçük ekipler için ise varsayılan davranış değişmiyor. Hiçbir ayara dokunulmazsa her şey eskisi gibi çalışmaya devam ediyor.
Türkiye’den Kullanıcılar İçin
Ayarlar tüm GitHub kurumlarında kullanılabiliyor ve bölgesel bir kısıt belirtilmiyor. Türkiye’de GitHub üzerinden yazılım geliştiren şirketler, özellikle dış kaynak çalışanlarla ortak depo kullanıyorsa, yetkili kullanıcı kısıtını değerlendirmeli. Organizasyon faturalamasını açmadan önce bir bütçe sınırı tanımlamak, beklenmedik maliyetlere ve kur dalgalanmalarına karşı basit ama etkili bir güvence olur.
Kaynaklar
Bu yazı, yukarıdaki kaynaklardan yapay zekâ yardımıyla Türkçe olarak derlenmiş bir özettir. Ayrıntılar ve resmi bilgi için kaynaklara başvurun.
